Verslag: Rally de Monte Carlo Historique (updated)
Gepost door: Ton op 24-02-2009

Rallye Monte Carlo Historique 2009

Als voorbereiding een jaar lang sleutelen aan een 39-jarige Daf, trainings-rallies rijden
en gaan ijsracen in de Alpen tijdens de Coupe Glacée als voorbereiding op de ultieme rally.......................De 12 ͤ Rallye Monte-Carlo Historique, wat bezielt een mens???

Het moest er een keer van komen; na in de zeventiger jaren aan van alles te hebben deelgenomen wat maar mogelijk was op kaartlees- en rallygebied, kwam het verhaal huisje, boompje, beestje om de hoek kijken met als gevolg, dat er maar weinig middelen overbleven voor de geliefde autosport. Ook werd besloten om de Daf 55 (in Gulfstar-kleuren) en de 55 rallycrosser (Lois) maar van de hand te doen, want van rijden kwam toch niets meer. Hoe dom kan een mens zijn???

Jaren later had ik het genoegen om de logistiek van het automerk Marcos te mogen verzorgen i.o.v. Cor Euser en o.a. Wim Noorman (Eurotech). Dat dit grote gevolgen zou gaan hebben, kon ik op dat moment niet bevroeden, maar het geval wilde, dat mijn jongste zoon Raymond door de heer Euser compleet gek werd gemaakt richting autosport. Het duurde dan ook niet lang of Raymond had zijn racelicentie en reed met een BMW E30, die in Duitsland werd gekocht, op het circuit rond.
Toen de Seat Cupra Cup van start ging, was Raymond van de partij en werd met Cor als gastrijder 2 ͤ tijdens de 2 uurs race op Zandvoort tijdens het eerste jaar.
Een van de animatoren (qua opbouw van de Seat Cupra) was een zekere Jan van Duijn, die in het tweede seizoen ons team technisch heeft bijgestaan. Deze Jan van Duijn had zich voordien bezig gehouden met het racen binnen de HARC / Youngtimers en wel met een Daf 55 (ex Han Tjan), die weliswaar was voorzien van een nieuwe body. Deze Daf was te koop, maar helaas was de motor kapot: ik heb heel lang lopen twijfelen om deze wagen aan te schaffen, echter toen ik de knoop wilde doorhakken, had Jan hem net verkocht.
Tweede foutje; toch besloot ik op dat moment om na al die jaren weer eens zo´n “ding” aan te schaffen en wat schets mijn verbazing, de 66 racer van Rob van Tuinen staat te koop!
Nadat ik deze wagen compleet opnieuw had opgebouwd, kon ik er mee aan de slag. Het gevoel was er meteen weer en ik was compleet verkocht. Er was echter één groot probleem: het was een racer en dan staat er geen kenteken ter beschikking, dus werd er een tweede aangeschaft voor op de weg.
De 55 T, want dat was het, werd ook weer helemaal uit elkaar getrokken en opnieuw opgebouwd zoals vroeger gebeurde bij Huybrechts en Tinie de Nier (DNR), maar wel op een dusdanige wijze, dat er een FIVA-card op kon worden aangevraagd, dus met allemaal in-time componenten. Daarna met de wagen naar Speed-Centre gereden om hem op de rollenbank af te laten stellen, want wij hadden inmiddels besloten om ons in te schrijven voor de Monte Carlo. Aangezien er door een ballotagecommissie wordt beslist wie er deel mogen nemen, duurde het maanden voordat de brief met de beschikking op de mat lag, maar daar was dan eindelijk het verlossende bericht; we mochten meedoen. Het bleek, dat er in eerste instantie 370 equipes zouden deelnemen, maar daadwerkelijk zouden dit er 332 zijn, die vanuit 4 startplaatsen (Turijn,Oslo, Reims en Barcelona) zouden vertrekken.




Achteraf denk ik, dat ik onze deelname indirect mede heb te danken aan Claude Laurent, daar die zich niet had ingeschreven, omdat hij deel zou nemen aan de Neige en Glace, die bijna gelijktijdig met de Monte Carlo werd verreden en de organisatie er toch graag een paar “Dafjes” bij wilde hebben. Bij deze Claude, merci et salutations!
Op 28 januari 2009 is het dan eindelijk zover: een droom gaat uitkomen en wij vertrekken richting Barcelona om vandaar op 30 januari te starten in de 12 ͤ Rallye Monte Carlo Historique.

Het is al druk op het plein midden in Barcelona als wij ons melden voor de afhandeling van de documenten en de technische controle: om 11.00 hrs hebben we de documentatie en kunnen we gaan plakken om dan aansluitend de wagen te laten keuren. Zoals gebruikelijk moet het ene stickertje een cm meer naar links en het rallybordje (met startnummer) op de motorkap i.p.v. op de bumper....etc.etc., want onze spaanse (RACC) vrienden staan er natuurlijk niet voor niets! De wagen kan in het Parc Fermé worden geplaatst en wij kunnnen gaan .............................wachten. Daar wij een hoog startnummer hebben (274), gaat het tot rond 21.00 hrs duren voor wij van start gaan; de eerste deelnemer vertrekt om 19.30 hrs.
Het eerste traject gaat naar Monaco, waar de eerste wagens de volgende dag rond 17.15 hrs worden verwacht na een rit van zo´n 1200 km ruim met als hekkesluiter een proef op de besneeuwde Col deTurini (dat je je ogen bijna niet meer open kan houden, geeft een extra dimensie aan deze proef in het donker).
Doordat onze dynamo het begaf (de lampen trekken toch meer als gedacht), hebben we op een reserve-accu moeten finishen; dit euvel verhelpen heeft ons 27 minuten gekost, waardoor we helaas al meteen 2700 strafpunten hebben gescoord. De noodreparatie had niet langer moeten duren, want 30 minuten te laat binnen betekent einde race.
Het electrische probleem zou ons de hele wedstrijd blijven achtervolgen..........................
Zondag; vandaag staat er een rit naar Valence op het progamma, 500 km in 10 uurtjes door de besneeuwde bergen. De problemen met de auto dachten we onder controle te hebben en we hadden een goede dag.
Vier proeven, waarvan 1 over volledig besneeuwde weggetjes en bijna ging het fout; bij een scherpe bocht naar rechts, schoof de wagen naar links tegen een ijsrand. Door de hoge snelheid werden we teruggeworpen op alleen de rechterwielen, waarbij de wagen op kantelen stond. Gelukkig voor ons sloeg de wagen net niet door, maar viel terug op vier wielen (blijft toch altijd even spannend met 90 op de teller!)
Bij de finish bleek, dat we op al de regelmatigheidsetappes te snel waren geweest. De oorzaak zat hem in de tripmaster; door het wisselen naar spikes (andere maatvoering) hadden we een afwijking, die we op het gevoel moesten corrigeren. Aangzien er geen ijkpunten na de eerste dag in het routeboek zijn opgenomen, is dat niet te doen met als gevolg veel strafpunten.
Eindelijk een bed.......................................De volgende morgen begon al weer meteen goed; de wagen wilde niet starten......accu leeg en aangezien je op straffe van..... niet in het parc-fermé mag sleutelen, konden de heren monteurs gaan duwen tot over de start. De stress steeg boven het dak uit en wederom bracht een nieuw accu uitkomst. Dankzij de hulp van de equipe Vroom-Vroom, die over dezelfde GTI-twinmaster beschikten als wij, hebben we tijdens het rijden de tripmaster kunnen ijken middels de telefoon.






Een proef werd wegens grove sneeuwval geannuleerd, maar wat ons betreft gingen de ritten verder prima en werden de proeven dusdanig afgelegd, dat we een gedeelte van de misère van gisteren hebben goedgemaakt en we weer wat geklommen zijn in het klassement.
Daar de accu nog steeds niet voldoende laadde, werd de volgende morgen besloten om snel naar een bevriende, in de buurt van Valence woonachtige ex-Dafdealer, Hans Wilkens te rijden, die over een complete werkplaats bleek te beschikken. Daar hebben we de dynamo compleet met spanningsregelaar vervangen; nu zal het probleem wel opgelost zijn............dachten wij! Na zo´n 3 kwartier waren we weer onderweg om als een gek te planken om de verloren tijd strafpuntloos in te halen. De proeven verliepen vlekkeloos en de Daf voelde zich in haar element, totdat we Monaco binnenkwamen en de motor in de tunnel......ja die, weer de geest gaf. Gelukkig loopt het daar af en konden we net de vluchtstrook tunnel uit bereiken waar we achter de NL-equipe Jans- Huis in´t veld kwamen te staan, die onze accu er weer snel eruit haalde, terwijl wij onze servicewagen belden. Die was er snel met een nieuwe accu (5) en we konden finishen, maar helaas weer met 1 minuut achterstand (en dat viel erg mee!). Toch was het resultaat goed te noemen; met de 180e plaats zijn wij gezien de omstandigheden, dik tevreden.
Aangekomen in Monaco moesten we meteen in het parc-fermé en kon er nog niets gedaan worden aan de wagen, maar in ieder geval konden we zo de nacht niet in voor de vier laatste proeven. We hadden al bijn de moed opgegeven toen de servicemensen van de 3 ͤ NL-equipe Brouwers-Soree aanboden om na de start even het e.e.a. na te meten om de oorzaak te traceren, want alles was immers al vervangen.
Zo gezegd, zo gedaan. Meting gaf aan, dat er 12,5 volt werd geladen en dat is met die grote pitten veel te weinig. Nu bleek de poelie iets kleiner als op de andere dynamo en werd besloten om de V-snaar nog strakker af te stellen, daar de dynamo bij grote afname steeds zwaarder gaat. Reslutaat: 14,25 volt !!!!!, kap dicht en gaan als de brandweer. De hele nacht geen probleem meer gehad en laden als de beste, maar wat kreeg het Dafje het toen zwaar; rond Sospel liggen honderden hairpins van 180̊ en dat is voor de 50-55 pk (1100cc) echt teveel tussen het geweld van al die zware wagens.
Om de snelheid erin te houden ga je vaak over the edge en dat is doodvermoeiend; we liepen dan ook veel straftijd op. We overwegen even om volgend jaar met een Porsche in te schrijven, maar als je dan aan de finish komt en je krijgt zoveel complimenten, zet je die gedachte al weer gauw aan de kant, want wat is er nou mooier om aan te komen met een Nederlands product, aangedreven door 2 riemen, 39 jaar oud en eigenlijk alleen maar een te slap afgestelde V-snaar?????? Niets toch!!!
Rally Monte Carlo Historique 2009; een ervaring om nooit te vergeten en een overwinning op jezelf. (einresultaat 189 en 11 in de klasse tot 1300cc)

Ton Koster

© DAF Racing Team.nl | Disclaimer | Voor FireFox geoptimaliseerd
Advertentie